Waarom krijgen gemeenten nu al wel te maken met de CSRD, ondanks dat ze niet verplicht zijn?

Hoewel gemeenten zelf (nog) niet direct rapportageplichtig zijn, krijgen ze via een ‘omweg’ wel degelijk te maken met de effecten van de CSRD. Dit gebeurt op twee manieren: Verbonden partijen: Veel gemeenten hebben aandelen in of controleren grotere publieke organisaties en overheidsbedrijven, zoals afvalverwerkingsbedrijven, regionale energiemaatschappijen of woningcorporaties. Als deze entiteiten qua omvang (omzet, balanstotaal, aantal medewerkers) wél onder de criteria van de CSRD vallen, moeten zij wél rapporteren. De gemeente moet hier als aandeelhouder of toezichthouder op sturen. Inkoop en Aanbesteding: Grote private bouwbedrijven, accountantskantoren of leveranciers die meedingen naar gemeentelijke opdrachten moeten aan de CSRD voldoen. Zij zullen van de gemeente (als opdrachtgever) specifieke duurzaamheidsdata verlangen, of de gemeente kan de CSRD-criteria juist gaan gebruiken om strenger te selecteren tijdens aanbestedingstrajecten.

Wat houdt de zogeheten 'dubbele materialiteit' in binnen duurzaamheidsverslaggeving?

De dubbele materialiteit (double materiality) is de absolute hoeksteen van moderne duurzaamheidsverslaggeving (en de CSRD). Het verplicht organisaties om vanuit twee perspectieven naar duurzaamheid te kijken: Financiële materialiteit (Outside-in): Welke externe risico’s en kansen op het gebied van duurzaamheid hebben een directe impact op de financiële positie van de organisatie? (Bijvoorbeeld: Hoeveel kost het de gemeente als extreme hoosbuien leiden tot schade aan de gemeentelijke infrastructuur?) Impactmaterialiteit (Inside-out): Welke concrete impact heeft de organisatie zelf met haar handelen op mens en milieu? (Bijvoorbeeld: Hoeveel $CO_2$ stoot het gemeentelijke wagenpark uit, of hoe scoort de gemeente op het gebied van diversiteit en inclusie op de werkvloer?)

Duurzaamheidsverslaggeving gemeenten

Duurzaamheidsverslaggeving voor gemeenten: transparante verantwoording over maatschappelijke impact via Kodros

Korte samenvatting: Duurzaamheid is niet langer vrijblijvend; burgers en stakeholders eisen dat gemeenten transparant communiceren over hun maatschappelijke en ecologische voetafdruk. Deze pagina belicht hoe effectieve duurzaamheidsverslaggeving (zoals de CSRD-richtlijnen) gemeenten helpt om impact meetbaar te maken, en laat zien hoe Kodros de juiste financiële en ESG-experts levert om deze rapportages succesvol te integreren in de P&C-cyclus.

Het structureren van heldere rapportages over milieuprestaties, CO2-reductie, sociale impact en economische duurzaamheid binnen de gemeentelijke kaders
Hoe duurzaamheidsdata fungeren als strategisch sturingsmiddel voor het maken van toekomstbestendige beleidskeuzes en het vergroten van burgervertrouwen
De rol van Kodros bij het detacheren van financials met specifieke expertise in duurzaamheidsverslaggeving en ESG, die gemeenten helpen deze nieuwe verantwoordingsplicht efficiënt in te richten

Lees verder

Duurzaamheidsverslaggeving en de CSRD verplichting voor Gemeenten

De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) is een richtlijn die is ontworpen om de transparantie en verantwoordelijkheid van bedrijven op het gebied van duurzaamheid te vergroten. Deze richtlijn is inmiddels verplicht voor grote ondernemingen, die verplicht zijn om gedetailleerde duurzaamheidsverslagen op te stellen. Dit helpt belanghebbenden om inzicht te krijgen in de milieu- en sociale impact van deze bedrijven.

Voor gemeenten is de situatie echter anders. Op dit moment is de CSRD nog niet van toepassing op lokale overheden. Dit betekent dat gemeenten niet verplicht zijn om een duurzaamheidsverslag op te stellen volgens de richtlijnen van de CSRD. Desondanks wordt het steeds belangrijker voor gemeenten om aandacht te besteden aan duurzaamheid en transparantie. Het kan hen helpen om beter in te spelen op de behoeften van de gemeenschap en om steun te krijgen voor hun initiatieven.

Het is belangrijk voor gemeenten om zich voor te bereiden op toekomstige regelgeving rondom duurzaamheid. Ook al is de CSRD nu nog niet verplicht voor hen, het kan in de toekomst veranderen. Gemeenten kunnen proactief aan de slag gaan met duurzaamheidsverslaggeving om zo een voorbeeld te stellen en het vertrouwen van hun inwoners te winnen. Door nu al te investeren in duurzaamheid en transparantie, kunnen gemeenten zich positioneren als verantwoordelijke en toekomstgerichte besturen.

Duurzaamheidsverslaglegging voor Gemeenten: CSRD en huidige Verplichtingen

Gemeenten hebben te maken met de vraag of de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) voor hen van toepassing is. De CSRD is een richtlijn die grote bedrijven verplicht om transparant te rapporteren over hun duurzaamheidsinitiatieven en impact. Voor gemeenten geldt deze verplichting echter (nog) niet.

Hoewel de CSRD momenteel alleen van toepassing is op grote ondernemingen, betekent dit niet dat gemeenten geen aandacht hoeven te besteden aan duurzaamheid. Sterker nog, gemeenten spelen een cruciale rol in het bevorderen van duurzaamheid op lokaal niveau. Het is van belang dat zij hun eigen duurzaamheidsinitiatieven ontwikkelen en communiceren, ook al zijn ze wettelijk niet verplicht om dit te doen volgens de CSRD.

Als gemeenten proactief aan de slag gaan met duurzaamheidsverslaglegging, kunnen zij niet alleen voldoen aan maatschappelijke verwachtingen, maar ook hun imago versterken. Bovendien kan het rapporteren over duurzame initiatieven leiden tot meer betrokkenheid van de gemeenschap en samenwerking met lokale bedrijven.
Het is raadzaam voor gemeenten om zich voor te bereiden op mogelijke toekomstige verplichtingen, zoals de CSRD, en om een strategie te ontwikkelen voor duurzaamheidsverslaglegging. Dit kan hen helpen om transparanter te zijn en hun duurzaamheidsdoelen effectiever te bereiken. In een tijd waarin duurzaamheid steeds belangrijker wordt, is het voor gemeenten essentieel om hier niet alleen op in te spelen, maar ook een voortrekkersrol te vervullen.

Afsluitend

Kortom, duurzame verslaggeving is niet alleen een verplichting, maar ook een kans voor gemeenten om hun betrokkenheid bij het milieu en de gemeenschap te tonen. Laten we de dialoog aangaan en samen werken aan een groenere toekomst. Wens je meer informatie? Neem dan contact op door te bellen naar 085-2500342 of mail naar info@kodros.nl.

Duurzaamheidsverslaggeving en de CSRD verplichting voor Gemeenten Duurzaamheidsverslaglegging voor Gemeenten: CSRD en huidige Verplichtingen Afsluitend

Veelgestelde vragen over duurzaamheidsverslaggeving en de CSRD voor gemeenten

De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) is een strenge Europese richtlijn die is ontworpen om de transparantie van organisaties op het gebied van milieu (Environmental), sociale omstandigheden (Social) en goed bestuur (Governance) — de zogeheten ESG-criteria — te vergroten.

Voor gemeenten geldt op dit moment het volgende: de CSRD-richtlijn is momenteel niet wettelijk verplicht voor lokale overheden. De verplichting richt zich nu uitsluitend op grote ondernemingen, beursgenoteerde bedrijven en specifieke financiële instellingen. Dit betekent dat gemeenten op dit moment niet wettelijk verplicht zijn om een formeel duurzaamheidsverslag volgens de exacte CSRD-standaarden op te stellen.

Hoewel gemeenten zelf (nog) niet direct rapportageplichtig zijn, krijgen ze via een ‘omweg’ wel degelijk te maken met de effecten van de CSRD. Dit gebeurt op twee manieren:

Verbonden partijen: Veel gemeenten hebben aandelen in of controleren grotere publieke organisaties en overheidsbedrijven, zoals afvalverwerkingsbedrijven, regionale energiemaatschappijen of woningcorporaties. Als deze entiteiten qua omvang (omzet, balanstotaal, aantal medewerkers) wél onder de criteria van de CSRD vallen, moeten zij wél rapporteren. De gemeente moet hier als aandeelhouder of toezichthouder op sturen.
Inkoop en Aanbesteding: Grote private bouwbedrijven, accountantskantoren of leveranciers die meedingen naar gemeentelijke opdrachten moeten aan de CSRD voldoen. Zij zullen van de gemeente (als opdrachtgever) specifieke duurzaamheidsdata verlangen, of de gemeente kan de CSRD-criteria juist gaan gebruiken om strenger te selecteren tijdens aanbestedingstrajecten.

De dubbele materialiteit (double materiality) is de absolute hoeksteen van moderne duurzaamheidsverslaggeving (en de CSRD). Het verplicht organisaties om vanuit twee perspectieven naar duurzaamheid te kijken:

Financiële materialiteit (Outside-in): Welke externe risico’s en kansen op het gebied van duurzaamheid hebben een directe impact op de financiële positie van de organisatie? (Bijvoorbeeld: Hoeveel kost het de gemeente als extreme hoosbuien leiden tot schade aan de gemeentelijke infrastructuur?)
Impactmaterialiteit (Inside-out): Welke concrete impact heeft de organisatie zelf met haar handelen op mens en milieu? (Bijvoorbeeld: Hoeveel $CO_2$ stoot het gemeentelijke wagenpark uit, of hoe scoort de gemeente op het gebied van diversiteit en inclusie op de werkvloer?)

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Wil jij je vakkennis scherp houden en als eerste op de hoogte zijn van onze nieuwe trainingen en events? Sluit je aan bij de Kodros community en ontvang maandelijks onze update vol expertise en inspiratie voor finance professionals.

Vul je e-mailadres in en blijf voorop lopen in jouw vakgebied.